Həvarilərin İşləri: 13-cü fəsil

V. Barklinin şərhləri

13-cü fəsil

1-3

MÜQƏDDƏS RUHUN ELÇİLƏRİ (Həvarilərin işləri 13:1-3)

Məsihçi Cəmiyyəti Müjdənin son dərəcə vacib astanasında dayanmışdı. Addımlarını diqqətlə düşünən imanlılar Məsihin Müjdəsini bütün dünyaya təbliğ etmək qərarına gəldilər. Onlar bu qərarı qəbul edərkən Müqəddəs Ruh tərəfindən idarə olunurdular. İlk məsihçilər həmişə Allahın iradəsini öz bildikləri kimi yerinə yetirmirdilər.

İlk İmanlı Cəmiyyətində peyğəmbərlər və müəllimlər müxtəlif tapşırıqları yerinə yetirirdilər. Peyğəmbərlər səyyar təbliğçilər idilər. Onların bütün həyatı bir amala həsr olunmuşdu — Allahın iradəsini bilmək və bunu qardaşlarına, xalqına bəyan etmək. Hər bir yerli imanlı cəmiyyətində müəllimlər yeni iman edənləri öyrədirdilər. Qeyd etdiyimiz kimi, bu peyğəmbərlərin adları Müjdənin yer üzünün bütün xalqlarına aid olması fikri ilə əlaqədardır. Barnaba Kipr adasından olan bir yəhudi idi, Luki Şimali Afrikadakı Kirenadan idi. Şimeon da yəhudi idi, lakin onun ikinci adı — Niger — Roma mənşəlidir və onun bir vaxtlar Romada yaşadığını göstərir; Menaxem aristokrat ailədən idi, Paul isə əslən Kilikiyadakı Tarsusdan olan təhsilli yəhudi ravvini idi. Bu kiçik qrup artıq məsihçiliyin birləşdirici gücünü açıq şəkildə nümayiş etdirirdi. Müxtəlif ölkələrdən, müxtəlif mənşədən və müxtəlif təbəqələrdən olan insanlar icma və qardaşlığın sirrini dərk etdilər, çünki onlar Məsihi tanımışdılar.

Çox maraqlı bir ehtimal var. Güman olunur ki, Şimeon Afrika mənşəlidir, çünki Niger Afrika adıdır. Belə bir ehtimal da var ki, o, Məsihin Çarmıxını Qolqotaya aparan həmin Kirenalı Şimondur (Luka 23:26). İsa ilə ilk dəfə Qolqota yolunda rastlaşan və Onun Çarmıxını daşıyan (baxmayaraq ki, o, əvvəlcə buna görə qəzəblənmişdi) adamın Çarmıxa çəkilmə barədə hekayəni dünyanın dörd bir yanında insanlara təbliğ edənlərdən biri olması çox gözəl olardı.

4-12

KİPRDƏKİ MÜVƏFFƏQİYYƏTLƏR (Həvarilərin işləri 13:4-12)

Paul və Barnaba Kiprə yollandılar. Böyük ürəkli Barnaba kiprli olduğuna görə (Həvarilərin işləri 4:36) təbii ki, ilk növbədə İsa haqqında öz həmvətənlərinə danışmaq istəyirdi. Kipr mis mədənləri və gəmiqayırma ilə tanınan Roma əyaləti idi. Bəzən Kipri Makariya adlandırırdılar, bu da xoşbəxt ada deməkdir. Oranın iqlimi çox yaxşı idi, bol qida və yer altından çıxarılan minerallar hər kəsə firavan həyat sürməyə imkan verirdi. Paul heç vaxt asan yollar axtarmırdı. O, Barnaba ilə əyalətin əsas şəhəri olan Pafosda təbliğ edirdi. Pafos məhəbbət ilahəsi Venera kultunun çiçəklənməsi ilə məşhur olduğuna görə pis nüfuza sahib idi. Kipr hökmdarı prokonsul Sergi Paul idi. Həmin dövrdə xurafatçılıq yüksək səviyyədə idi. Bütün nəcib insanların, hətta Sergi Paul kimi ağıllı bir insanın sehrbazlıqla məşğul olan öz falçıları var idi. Barşeyu, yaxud ərəb dilində məharətli mənasını verən Elima başa düşürdü ki, əgər prokonsul Məsihi qəbul etsə, onda onun sonu çatacaq. Paul inandırıcı şəkildə ona Allahın qüdrətini nümayiş etdirmişdi.

Həmin andan etibarən Şaul Paul adlandırılmağa başladı. O vaxt, demək olar ki, bütün yəhudilərin iki adı var idi. Onlardan biri dar çevrədə tanınan yəhudi, digəri isə geniş çevrədə tanınan yunan adı idi. Bəzən yunan adı ibrani dilindən tərcümə olunurdu. Məsələn, ibrani dilində Kefa yunanca Peter, Tomas isə Didimos deməkdir. Bəzən yunan adı ibrani dilindəki kimi səslənirdi. Beləcə yəhudi adı Elyaqim yunanca Alqimə, Yeşua isə yunanca Yesusa çevrildi.

Eynilə Şaul da Paul oldu. Ola bilsin, həmin vaxta qədər Paul qeyri-yəhudilərin həvarisi kimi o qədər bütpərəstlərə xidmət etmişdir ki, ancaq qeyri-yəhudi adını istifadə etmişdi. Əgər doğrudan da, belədirsə, onda həmin andan etibarən o, Müqəddəs Ruhun onun üçün nəzərdə tutduğu yol ilə getdi. Onun geriyə dönüşü artıq mümkün deyildi.

YƏHYANIN AYRILMASI (Həvarilərin işləri 13:13)

Barnabanın adı çəkilməsə belə, ona ən layiqli ad verildi. İndiyə qədər Barnaba və Şaulun adı birlikdə çəkilirdi (Həvarilərin işləri 13:2). Barnaba bu missiyanın rəhbəri idi. İndi isə missiyanın rəhbərliyini Paul öz üzərinə götürdü və Barnaba buna etiraz etmədi. Bu Barnabanın ən gözəl xüsusiyyəti idi. O, rəhbərliyi başqasına verməyə hazır idi, təki Allahın Kəlamı yayılsın.

Lakin bu ayədə əsas maraq doğuran Mark adlı Yəhyanın tərcümeyi-halından bir fraqmentdir. Çünki bizim Mark kimi tanıdığımız Yəhya Paul və Barnabanı tərk edərək Yerusəlimə qayıtdı.

Mark hələ gənc idi. Görünür, Yerusəlimdəki imanlı cəmiyyəti anasının evində toplaşırdı (Həvarilərin işləri 12:12). Buna görə Mark imanlıların içində böyümüşdü. Paul və Barnaba onu özləri ilə köməkçi kimi götürdülər, çünki o, Barnabanın qohumu idi. Amma o, evə qayıtmalı oldu. Nəyə görə? Bəlkə də missiyanın rəhbərliyinin Barnabadan Paula keçməsi onun xoşuna gəlməmişdi; bəlkə də o, Pisidiyada olan Antakyanın yerləşdiyi yaylaya planlaşdırılan səyahətdən qorxmuşdu, çünki həmin dövrdə ora dünyanın ən təhlükəli yollarından biri idi; ola bilsin, o, Yerusəlim sakini kimi bütpərəstlərə Müjdəni təbliğ etməyi məqsədəuyğun hesab etmirdi; ola bilsin, o, yarımçıq işi başa çatdırmaqdansa, yeni bir işə başlamağı üstün tutanlardan idi; bəlkə də, Xrizostomun dediyi kimi, oğlan anasını görmək istəyirdi. Hansı səbəbdən olduğu dəqiq bilinməsə də, Yəhya onları tərk etdi.

Paul bir müddət buna görə onu bağışlaya bilmədi. İkinci missioner səyahətinə çıxanda Barnaba yenidən Markı özü ilə aparmaq istədi. Lakin Paul onları tərk edən birini özü ilə götürməkdən imtina etdi (Həvarilərin işləri 15:38). Buna görə Paul Barnaba ilə həmişəlik ayrıldı. Bir müddət Markın adı çəkilmir, halbuki rəvayətə görə o, İsgəndəriyyə və Misirə gedib orada imanlı cəmiyyəti təsis etmişdi. 20 ildən sonra yenidən peyda olanda, o, artıq tamam başqa bir insan idi. Roma həbsxanasından Kolosselilərə məktub yazan Paul deyir ki, Mark onların yanına gəlsə, onu qəbul etsinlər. Ölümündən bir qədər əvvəl isə o, Timoteyə yazır: «Markı da götür özünlə gətir, çünki o etdiyim xidmətdə mənə yardım edir» (2Timoteyə 4:11). Forsdikin dediyi kimi: «Heç kim olduğu kimi qalmamalıdır». Bir vaxtlar fərari olan Mark Allahın lütfü ilə Müjdənin müəllifi oldu. Ölüm ayağında olanda Paul yanında məhz onu istədi.

14-15

XƏSTƏ İNSAN ÜÇÜN TƏHLÜKƏLİ SƏYAHƏT (Həvarilərin işləri 13:14-15)

Həvarilərin işləri kitabında diqqəti cəlb edən məqamlardan biri də xalqın qəhrəmanlığının ayədə əksini tapmasıdır. Pisidiyada olan Antakya dəniz səviyyəsindən 1100 metr yüksəklikdə yerləşir. Şəhərə girmək üçün Paul və Barnaba Kiçik Asiyanın ən çətin yollarından biri hesab edilən, quldurlar və soyğunçularla məşhur olan Toros dağlar silsiləsini keçməli oldular.

Bəs nə üçün onlar Pamfiliyada Müjdəni təbliğ etdilər? Nə üçün onlar Allahın Kəlamını təbliğ etmədən adanın sahillərini tərk edərək çətin və təhlükəli yolu tutdular? Bundan az sonra Paul Pisidiyada olan Antakya, Konya, Listra və Derbedəki qardaşlara məktub yazdı. Bu şəhərlər Roma əyalətinin Qalatiya ərazisində olduğu üçün Paulun Qalatiyalılara Məktubu kimi tanınır. Paul məktubunda yazır: «Bildiyiniz kimi, mən Müjdəni ilk dəfə sizə cismən zəif olaraq vəz etmişdim» (Qalatiyalılara 4:13). Yəni o, xəstə idi. Dualara baxmayaraq, Paulun bədənində onu tərk etməyən neştər var idi (2Korinflilərə 12:7-8). Bu sözün tərcümə olunduğu kimi neştərin nə demək olduğu barədə çoxlu fərziyyələr var. Köhnə və ümumi qəbul edilən versiyaya görə, Paul dəhşətli baş ağrılarından əziyyət çəkirdi. Çox güman, o, Kiçik Asiyanın alçaq sahilyanı rayonlarında geniş yayılmış davamlı qızdırmadan əziyyət çəkirdi. Səyahətçilərdən biri bu qızdırma ilə müşayiət olunan baş ağrısını başı deşən qırmızı-isti dəmir çubuqla müqayisə edir. Digəri bunu diş həkiminin burğusu ilə adamın gicgahını deşməsinə bənzədir. Ola bilsin, bu davamlı qızdırma Paula ovalıqdan ibarət Pamfiliyada olarkən əzab vermişdi. O da bundan xilas olmaq üçün yaylağa getməli olmuşdu. Diqqət yetirin ki, Paul bir daha heç vaxt ora qayıtmadı. Hətta xəstə olanda belə, o, Məsih yolunda həyatını riskə ataraq irəli getdi.

16-41

PAULUN VƏZİ (Həvarilərin işləri 13:16-41)

Bu hissə xüsusilə böyük əhəmiyyət kəsb edir, çünki bu, həvari Paulun qoruyub saxlanılan vəzinin yeganə tam təsviridir. Əgər biz Paulun vəzini Peterin Həvarilərin işləri kitabının 2-ci fəslindəki vəzi ilə müqayisə etsək, görərik ki, əsas məqamlar eynidir.

1) Paul iddia edir ki, Məsihin zühuru tarixin tamamlanmasını təmsil edir. O, dinləyicilərinə İsrailin bütün tarixini xatırladır və sübut edir ki, Məsihin zühuru onun kulminasiya nöqtəsidir. Stoiklər hesab edirdilər ki, tarix daim təkrarlanır. Bizim dövrümüzün ədəbsiz nəzəriyyələrindən biri odur ki, bəşəriyyətin tarixi günahların, səhvlərin və ağılsız hərəkətlərin salnaməsi hesab edilir. Lakin məsihçilər tarixə optimist baxırlar. Onlar əmindirlər ki, tarix Allahın məqsəd və məramına uyğun olaraq cərəyan edir.

2) Paul iddia edir ki, İsa Məsih zühur edəndə Allahın xilas planını tamamladığını insanlar başa düşməlidirlər. Robert Brauninq demişdir: «İlahi olanı dərk edərək sev». Amma öz yolunu seçib, Rəbbin yolundan imtina edən insan sağlam düşünə bilmir və Uca Yaradanı dərk etmək qabiliyyətini itirir. İradə və seçim azadlığından bu şəkildə istifadə azadlığa deyil, özünü məhvə aparır.

3) Cahilliklərindən kor olan insanlar İsanı rədd edib Çarmıxa çəksələr də, Allah məğlub olmadı. İsanın dirilməsi Allahın sarsılmaz planlarının və qüdrətinin sübutudur. Deyilənə görə, bir gün fırtınalı havada uşaq atasına heyrətlə deyir: «Yəqin Allah bu gecə küləklərin üzərində səlahiyyətini itirib». İsanın dirilməsi Allahın heç vaxt səlahiyyətini itirmədiyini sübut edir.

4) Sonra Paul sırf yəhudi arqumentini misal çəkir. Dirilmə peyğəmbərliklərin yerinə yetirilməsidir. Çünki Davuda verilən vədlər onun özü üçün deyil, Məsihdə yerinə yetirildi. Yenə də, bu peyğəmbərliyi necə şərh etməyimizdən asılı olmayaq, bir şey aydındır: tarixə dövri və məqsədsiz bir proses kimi baxmaq olmaz. Tarix Allahın planlaşdırdığı kimi gedir.

5) Məsihin gəlişi — bəşəriyyət üçün xoş xəbərdir. İndiyə qədər onlar Qanuna uyğun yaşamağa çalışırdılar. Lakin heç kim bunu heç vaxt mükəmməl şəkildə yerinə yetirə bilməmişdi. Buna görə də hər bir ağlı başında olan insan öz uğursuzluğu və günahı ilə təqib olunur. İsa Məsihdə insanlar bağışlanma əldə edirlər. Bu da onları gələcək lənətdən azad edir və Allahla əsl yaxın münasibət qurmağa imkan verir.

6) Amma bəziləri üçün Xoş Xəbər digərlərinə pis xəbər olacaq. İsa Məsihə inanmaqdan və Ona itaət etməkdən imtina edənlər daha böyük mühakiməyə uğrayacaqlar. Məsih haqqında heç vaxt eşitməyənlərə bəraət verilə bilər. Lakin Allahın nəcib təklifinin işığını görüb, onu qəbul etməkdən imtina edənə heç bir bəraət yoxdur.

42-52

ANTAKYADA ÇƏTİNLİKLƏR (Həvarilərin işləri 13:42-52)

Pisidiyada olan Antakyada tez-tez iğtişaşlar baş verirdi. Qarışıq əhalisi olan bu şəhər eramızdan əvvəl 300-cü illərdə Makedoniyalı İsgəndərin varislərindən biri tərəfindən salınıb. Yəhudilər çox vaxt sərfəli şərtlərlə iş qurmaqdan ötrü yeni şəhərlərə köçürdülər. Eramızdan əvvəl 6-cı ildə Antakyada yollar birləşdiyindən Roma koloniyasına çevrildi. Onun əhalisi yunanlar, yəhudilər, romalılar və xeyli sayda yerli sakinlərdən — emosional və qərarsız frigiyalılardan ibarət idi. Belə bir toplumda istənilən qığılcım yanğına səbəb ola bilər.

Yəhudiləri ən çox qəzəbləndirən o idi ki, Allahın imtiyazları sünnət olunmamış başqa millətlərə də şamil edilə bilər. Ona görə də onlar hərəkətə keçdilər. O dövrdə yəhudilik qadınlar üçün xüsusilə cəlbedici idi. Qədim dünyanın əxlaqı son dərəcə dəhşətli idi. Ailə həyatının təməli hamının gözü qabağında dağılırdı və bundan ən çox əziyyət çəkən qadınlar idi. Yəhudilik isə təmizliyi və adət-ənənələrə sədaqəti təbliğ edirdi. Sinaqoqların ətrafına çoxlu qadın toplaşırdı. Onların çoxu cəmiyyətin yuxarı təbəqələrinə mənsub idi. Onlar ehtiyac duyduqlarını yəhudilikdə tapırdılar. Həmin qadınların çoxu yəhudi dinini qəbul etmişdilər. Yəhudilər onları nüfuzlu mövqelərdə olan həyat yoldaşları vasitəsilə Məsihi təbliğ edənlərə qarşı çıxmağa təşviq edirdilər. Bu da istər-istəməz təqiblərə səbəb oldu. Paul və Barnaba Pisidiyada olan Antakyada təhlükə ilə üz-üzə qaldılar və oranı tərk etməli oldular.

Yəhudilər öz imtiyazlarını özləri üçün qoruyub saxlamaqda qərarlı idilər. Məsihçilər isə başlanğıcdan bu imtiyazların başqalarına da məxsus olduğunu deyirdilər. Necə deyərlər: «Yəhudilər başqa millətlərə yandırılmaq üçün saman kimi baxırdılar. İsa isə onlara Allah üçün yığılacaq taxıl sünbülləri kimi baxırdı». Məsihin Cəmiyyəti də dünyaya məhsulu yetişən Rəbbin tarlası kimi baxmalıdır.

Müqəddəs Kitab

1 Antakyadakı cəmiyyətdə peyğəmbərlər və müəllimlər var idi: Barnaba, Niger adlanan Şimeon, Kirenalı Luki, hökmdar Hirodun süd qardaşı Menaxem və Şaul. 2 Bu adamlar Rəbbə xidmət edib oruc tutarkən Müqəddəs Ruh onlara dedi: «Barnaba ilə Şaulu Mənim tapşırdığım iş üçün ayırın». 3 Beləliklə, oruc tutub dua etdikdən sonra Barnaba ilə Şaulun üzərinə əllərini qoydular və onları yola saldılar.

Kiprdə

4 Müqəddəs Ruhun əmri ilə yola çıxan Barnaba və Şaul Selevkiyaya getdilər və oradan da gəmi ilə Kiprə getdilər. 5 Salamisə çatanda Yəhudilərin sinaqoqlarında Allahın kəlamını bəyan etməyə başladılar. Yəhya isə onların köməkçisi idi. 6 Adanı başdan-başa gəzərək Pafosa çatdılar. Orada Baryeşu adlı bir Yəhudi cadugər və yalançı peyğəmbərə rast gəldilər. 7 Baryeşu vali Sergi Paula yaxın adam idi. Ağıllı kişi olan vali Barnaba ilə Şaulu çağırtdırıb Allahın kəlamına qulaq asmaq istədi. 8 Lakin adı cadugər mənasını verən Elima, yəni Baryeşu buna qarşı çıxaraq valini imandan azdırmağa çalışırdı. 9 Amma Müqəddəs Ruhla dolan Şaul, yəni Paul gözlərini Elimaya dikib 10 dedi: «Ey iblis oğlu, ürəyin hər cür hiylə və fırıldaqla doludur. Ey salehliyə tamamilə düşmən kəsilən, Rəbbin haqq yolunu əyri qələmə verməkdən əl çəkməyəcəksənmi? 11 İndi isə bax, sənin üstünə Rəbbin əli gəlir. Kor olacaqsan, bir müddət gün işığı görməyəcəksən». O anda həmin adamın üzərinə bir duman, bir qaranlıq çökdü. Ora-bura gəzərək kimisə axtarırdı ki, onun əlindən tutub yol göstərsin. 12 Olanları görən vali Rəbbin təliminə təəccübləndi və iman etdi.

Pisidiyada olan Antakya

13 Paulla yanındakılar Pafosdan yelkən açıb Pamfiliya bölgəsindəki Perge şəhərinə çatdı. Yəhya isə onlardan ayrılıb Yerusəlimə qayıtdı. 14 Onlar yollarına davam edib Pergedən Pisidiyada olan Antakyaya çatdılar. Şənbə günü sinaqoqa girib oturdular. 15 Qanunun və Peyğəmbərlərin yazılarının oxunmasından sonra sinaqoq rəisləri onları çağırtdırıb dedilər: «Qardaşlar, xalqa ürəkləndirici müraciətiniz varsa, buyurub deyin».

16 Paul ayağa qalxıb diqqəti cəlb etmək üçün əlini qaldıraraq dedi: «Ey İsraillilər və Allahdan qorxanlar, qulaq asın. 17 Bu xalqın, yəni İsraillilərin səcdə etdiyi Allah bizim ata-babalarımızı seçdi və Misirdə – qürbət eldə yaşadıqları müddət ərzində onları böyük bir millət etdi. Sonra əlini uzadıb onları Misirdən çıxartdı. 18 Qırx ilə yaxın səhrada qaldıqları müddət ərzində onlara dözdü. 19 Kənan torpağında yaşayan yeddi milləti qırandan sonra bu millətlərin torpaqlarını irs olaraq İsrail xalqına verdi. 20 Bütün bunlar təqribən dörd yüz əlli ili əhatə etdi. Sonra Allah onlar üçün hakimlər yetirdi. Bu, peyğəmbər Şamuelin dövrünə qədər davam etdi. 21 Xalq padşah istəyəndə isə Allah Binyamin qəbiləsindən olan Qiş oğlu Şaulu onlar üçün padşah təyin etdi. O, qırx il padşahlıq etdi. 22 Onu aradan götürəndən sonra Allah Davudu ucaldıb onların üzərində padşah etdi və onun barəsində şəhadət etdi: “Öz ürəyimə yatan adam olaraq Yessey oğlu Davudu tapdım və o Mənim bütün istədiklərimi yerinə yetirəcək”. 23 Allah Öz vədinə sadiq qalıb bu adamın soyundan olan Xilaskar İsanı İsrailə göndərdi. 24 İsanın gəlişindən əvvəl Yəhya bütün İsrail xalqına vəz etmişdi ki, tövbə edib vəftiz olunsunlar. 25 Yəhya işini qurtararkən dedi: “Məni kim sayırsınız? O Şəxs mən deyiləm. Məndən sonra O gəlir. Mən Onun ayağındakı çarığını açmağa belə, layiq deyiləm”.

26 Qardaşlar, ey İbrahimin nəslinin övladları və aranızda olan Allahdan qorxanlar, bu xilas sözü bizə göndərilib. 27 Çünki Yerusəlim əhalisi və onların rəhbərləri İsanı tanımadı. Beləliklə, Onu mühakimə etməklə hər Şənbə günü oxunan peyğəmbərlərin sözünü yerinə yetirdilər. 28 Onda ölümə layiq heç bir təqsir tapmasalar da, Pilatdan Onun edam olunmasını tələb etdilər. 29 Onun barəsində yazılanların hamısını tam yerinə yetirəndən sonra Onu çarmıxdan düşürüb qəbirə qoydular. 30 Lakin Allah Onu ölülər arasından diriltdi. 31 İsa xeyli günlər ərzində daha əvvəl Qalileyadan Onunla Yerusəlimə gələnlərə göründü. Bu adamlar indi Onun barəsində xalq üçün şahiddir.

32 Biz indi sizə bu Müjdəni bəyan edirik: ata-babalarımıza verilən vəd həyata keçib, 33 Allah İsanı diriltməklə bu vədi onların övladları olan bizlər üçün yerinə yetirib. İkinci məzmurda belə yazılıb:

“Sən Mənim Oğlumsan,

Mən bu gün Sənə Ata oldum”.

34 Allah Onu ölülər arasından dirildərək heç vaxt çürüməyə qoymayacaq. Ona görə demişdi: “Davuda vəd etdiyim sadiq məhəbbəti sizə göstərəcəyəm”. 35 Buna görə də başqa yerdə belə deyir: “Mömin insanını çürüməyə qoymazsan”. 36 Davud öz müasirlərinə Allahın iradəsinə müvafiq xidmət edəndən sonra vəfat etdi. O da ataları ilə uyudu və cəsədi çürüyüb-getdi. 37 Amma Allahın diriltdiyi İnsanın cismi çürümədi.

38 Bununla da, ey qardaşlar, bilin ki, bu İnsan vasitəsilə günahların bağışlanması sizə elan edilir. Belə ki Musanın Qanununa görə saleh sayılmamanızın səbəblərinin heç birinə baxmayaraq, 39 iman edən hər kəs bu İnsanda saleh sayılacaq. 40 Ehtiyatlı olun ki, Peyğəmbərlərin dedikləri baş verməsin:

41 “Baxın, siz ey xor baxanlar,

Mat qalın və yox olun.

Sizin vaxtınızda elə işlər görəcəyəm ki,

Sizə danışsaydılar, inanmazdınız”».

42 Paulla Barnaba sinaqoqdan çıxarkən camaat onlardan xahiş etdi ki, gələn Şənbə günü yenə də bu mövzudan danışsınlar. 43 Sinaqoqda olan camaat çıxıb gedəndən sonra xeyli Yəhudi və Yəhudi dinini qəbul edən möminlər Paul və Barnabanın ardınca getdilər. Onlar da bu adamlarla söhbətlər edir və Allahın lütfündə dönməz olsunlar deyə onlara öyüd-nəsihət verirdilər.

44 Növbəti Şənbə Rəbbin kəlamına qulaq asmaq üçün demək olar ki bütün şəhər əhalisi toplaşmışdı. 45 İzdihamı görən Yəhudiləri qısqanclıq bürüdü və Paulun nitqinin əleyhinə qalxıb ona böhtan atdılar. 46 Paulla Barnaba isə cəsarətlə dedilər: «Allahın kəlamı əvvəlcə sizə bəyan olunmalı idi. Sizin ondan imtina etdiyiniz və özünüzü əbədi həyata layiq görmədiyiniz üçün biz indi başqa millətlərə üz tuturuq. 47 Çünki Rəbbin bizə əmri belə idi:

“Səni millətlərə nur etmişəm ki,

Xilası dünyanın ən uzaq yerlərinə yayasan”».

48 Başqa millətlərdən olanlar bunu eşidərkən sevinirdilər və Rəbbin kəlamını izzətləndirirdilər. Əbədi həyat üçün təyin olunanların hamısı iman gətirdi. 49 Beləliklə, Rəbbin kəlamı bütün bölgəyə yayıldı. 50 Amma Yəhudilər hörmətli, mömin qadınları və şəhərin nüfuzlu adamlarını təşvişə saldılar. Onlar da Paulla Barnabanı təqib edib o bölgədən qovdular. 51 Buna görə də Paulla Barnaba ayaqlarının tozunu onların üstünə çırpıb Konyaya getdilər. 52 Şagirdlər isə sevinc və Müqəddəs Ruhla doldular.