8-ci fəsil

1-15

SƏXAVƏTLİLİYƏ ÇAĞIRIŞ (2Korinflilərə 8:1-15)

Yerusəlimdəki imanlı cəmiyyəti üçün ianələrin toplanması Paulun ürəyincə idi. Yerusəlim imanlı cəmiyyəti məsihçi cəmiyyətlərinin anası idi, lakin yoxsullaşmışdı. Paul istəyirdi ki, bütpərəst ölkələrdəki imanlı cəmiyyətləri bunu xatırlasınlar və bütün imanlılar ana cəmiyyətə kömək etsinlər. Buna görə də o, korinflilərə borclarını xatırladır və onları səxavətli olmağa çağırır.

Korinfliləri səxavətlə ianə verməyə çağırarkən Paul beş səbəb göstərir:

1) O, başqalarını nümunə gətirir. O, Makedoniya cəmiyyətinin nə qədər səxavətli olduğunu deyir. Bu cəmiyyət özü kasıb və çətinliklər içində olsa da, Yerusəlimdəki müqəddəslərə kömək etmək üçün hər kəsin gözlədiyindən çox verirdi. Yəhudilərin Purim bayramında bir qayda var idi: hər bir insan nə qədər kasıb olsa da, özündən daha kasıb birini tapmalı və ona hədiyyə verməlidir. Çünki çox zəngin olmaq çox səxavətli olmaq demək deyil. Çox vaxt başqaları ilə bölüşməyə hazır olanlar yoxsullar olur. Necə deyərlər, «Kasıb kasıba kömək edir», çünki onlar yoxsulluğun nə olduğunu bilirlər.

2) Paul İsa Məsihi nümunə gətirir. Paulun fikrincə, Məsihin fədakarlığı hələ çarmıxa çəkilməmişdən əvvəl başlamışdır. Onun fədakarlığı doğulduğu andan da əvvəl başlamışdır. Məsihin fədakarlığı O, hələ göylərdə olarkən Özünü alçaltmağa və yerə enməyə razı olan vaxtdan başlamışdır. Paul məsihçilərə çağırış edib deyir ki, «Sizin qarşınızda belə qeyri-adi səxavət nümunəsi olduğu halda, siz necə laqeyd qala bilərsiniz?»

3) Paul korinflilərə onların nailiyyətlərini xatırladır. Onlar çox şeydə təşəbbüskar olublar. Belə olan halda, bu məsələdə onlar başqalarından geri qala bilərlərmi? Əgər insanlar öz nəcib standartlarına riayət etsəydilər və onlara uyğun davransaydılar, dünya necə də fərqli olardı!

4) Paul vurğulayır ki, yaxşı niyyətlər nəcib əməllərə çevrilməlidir. Bu təklifə ilk cavab verən korinflilər oldu. Ancaq hisslər çox vaxt yalnız rəğbət, insanın ürəyinə toxunan şəfqət, heç vaxt əməldə özünü göstərməyən gözəl arzu olaraq qalır. Həyatın faciəsi insanın yaxşı niyyətə malik olmamasında deyil, yaxşı niyyətini həyata keçirməməsindədir.

5) Paulun fikrincə, həyat elədir ki, firavanlıq da, bədbəxtlik də heç kəsdən yan keçmir. İnsan çox vaxt başa düşməyə məcbur olur ki, başqalarını hansı ölçü ilə ölçərsə, həyat da ona həmin ölçü ilə yaxınlaşar. Həyat səxavətə səxavətlə, xəsisliyə xəsisliklə cavab verir.

Paul makedoniyalıların xeyirxahlıqlarını tərifləyib deyir ki, hər şeydən əvvəl onlar özlərini Rəbbə həsr etdilər. Bu, doğrudan da belə idi. Onlardan ikisi digərlərindən daha çox seçilirdi. Biri — Saloniklilərdən olan Aristarx idi. O, Romaya son səfəri zamanı Paulun yanında idi (Həvarilərin işləri 27:2). Görünür, Luka kimi o da mühüm qərar qəbul etmişdir. Paul Romada imperator məhkəməsinə çıxarılmaq üçün həbsdə olanda, onu müşayiət etməkdən ötrü yalnız bir fürsət var idi: onun qulu kimi qeydiyyatdan keçmək. Aristarx Paulun yanında olmaq üçün buna razılaşdı. İkincisi Epafrodit idi. Paul sonradan həbsdə olanda Epafrodit Filipidən yardımla onun yanına gəlmiş və orada həbsxanada ağır xəstələnmişdi. Paul bunu belə ifadə etmişdi: «O, həqiqətən, elə xəstələnmişdi ki, az qala ölsün» (Filipililərə 2:26-30). Yardım etməklə insan ürəyinin bir hissəsini də qurban vermiş olur. Buna görə də şəxsi qurban ən yüksək hədiyyədir və bu fədakarlığın ən ali nümunəsi İsa Məsihdir. Paul bu hissəni Əhdi-Ətiqdən bir sitatla bitirir (Çıxış 16:18). Burada deyilir ki, yəhudilər səhrada göydən manna yığanda, nə qədər az və ya çox yığsa da, həmişə bəs edirdi.

16-24

PRAKTİKİ FƏALİYYƏTLƏR VƏ GÖSTƏRİŞLƏR (2Korinflilərə 8:16-24)

Bu hissənin əhəmiyyəti onun praktiki mənasındadır. Paul bilirdi ki, onun düşmənləri və tənqidçiləri var. O bilirdi ki, bəziləri onu toplanan vəsaitin bir hissəsini öz ehtiyacları üçün istifadə etməkdə ittiham edəcək. Buna görə də o, belə bir ittihamın mümkünlüyünü aradan qaldırmaq üçün tədbirlər görür, digər insanların da Yerusəlimə pul çatdırılmasında iştirakını təmin edir. Adı çəkilən iki qardaşın adları naməlum olaraq qalır. Bütün imanlı cəmiyyətlərində təriflənən birinci qardaşın Luka olduğu güman edilir. Müqəddəs Luka günündə yığılan ianə və xüsusi dua bu deyilənləri nümayiş etdirir: «İncildə təriflənən müjdəçi və qəlblərə şəfa verən Lukanı çağıran Qüdrətli Allah, bizə nəsib et ki, onun təbliğ etdiyi təlimin şəfaverici dərmanı bütün dərdlərimizə şəfa versin». Paul istəyirdi ki, təkcə Allah deyil, insanlar da onun dürüst insan kimi tanındığını bilsinlər. Qeyd etmək lazımdır ki, şair kimi yazan, ilahiyyatçı kimi düşünən Paul lazım gələndə təcrübəli mühasib kimi diqqətli davrana bilirdi. Paul böyük və xırda məsələləri həll etməkdə istedadı olan görkəmli insan idi.