6-cı fəsil

1-5

BİR-BİRİNİN YÜKÜNÜ DAŞIYANLAR (Qalatiyalılara 6:1-5)

Paul hər bir məsihçi cəmiyyətində yaranan problemlərdən artıq xəbərdar idi. Hətta ən yaxşı insanlar da büdrəyir. Paulun işlətdiyi paraptoma sözü qəsdən işlədilən günah deyil, buzlu və ya təhlükəli yolda sürüşən adam kimi istəmədən səhv etmək deməkdir. Axı məsihçi həyatının standartlarına uyğun yaşamağa qərar verən insanlar başqalarının günahlarını çox sərt şəkildə mühakimə etmək təhlükəsi ilə üzləşirlər. Bu ciddilik bir çox saleh insanlara xasdır. Axı insan bir çox xeyirxah insanların yanına gedib səhvinə və ya məğlubiyyətinə görə ürəyini boşalda bilməz, çünki onlar soyuq yanaşacaqlar. Lakin Paul qeyd edir ki, əgər insan büdrəyib hər hansı bir günaha yıxılarsa, həqiqi məsihçinin vəzifəsi onu həqiqət yoluna qaytarmaqdır. Paul bərpa edin dedikdə — təmir etmək, insan bədənindən hər hansı bir yeni törəməni cərrahi yolla çıxarmaq, yaxud sınıq qolu və ya ayağı sağaltmaq felinə mənaca uyğun gələn feldən istifadə edir. Bu sözün mənası cəza deyil, şəfa deməkdir. Bərpa etmək sözü cərimə deyil, düzəliş etmək deməkdir. Paul sözünə davam edib deyir ki, günaha batmış insanı görəndə «Əgər Allahın lütfü olmasaydı, eyni şey mənim də başıma gələrdi» özünə söyləmək yerinə düşərdi.

Daha sonra o özünü əhəmiyyətli saymağı pisləyir və ondan necə çəkinməyi tövsiyə edir. Öz əməllərini qonşunun əməlləri ilə müqayisə etməməli, özündən «daha yaxşısını edə bilərdimmi?» deyə soruşmaq lazımdır. Onda heç vaxt günaha şirniklənmək üçün səbəbimiz olmayacaq.

Paul bu mətndə yük daşımaqdan iki dəfə söz açır. Bəzən həyatdakı çətinliklər və dəyişikliklər insanın üzərinə yük qoyur; biz Məsihin qanununu yerinə yetirərək belə bir yükü daşımalı olan hər kəsə kömək edirik. Amma elə yük də var ki, hər bir insanın özü daşımalıdır. Paul burada əsgərin bel çantası və bükülmüş paltosunu ifadə edən sözdən istifadə edir. Elə öhdəliklər və tapşırıqlar var ki, biz onlara görə şəxsən cavabdehik daşıyırıq, onları bizim əvəzimizə heç kəs yerinə yetirə bilməz.

6-10

BELƏ DAVAM EDİN! (Qalatiyalılara 6:6-10)

Paul praktik davranır.

Məsihçi cəmiyyətinin öz müəllimləri var idi və o dövrdə İmanlı Cəmiyyəti hamının taleyində böyük rol oynayırdı. Heç bir məsihçi başqaları kasıb olduğu halda, özünə çox şeyə sahib olmağa icazə verməzdi. Paul deyir ki: «Əgər kimsə sənə əbədi həqiqəti öyrədirsə, onda sən sahib olduğun maddi sərvətini onunla bölüşə bilərsən».

Sonra Paul əbədi həqiqəti bəyan edir. O bildirir ki, həyat tərəzini tarazlıqda saxlayır. Nəfsinin quluna çevrilən insan sonda qəm-qüssədən başqa bir şey biçməz. Amma kim düz yoldan dönməyib yaxşı işlər görərsə, Allah sonda onu mükafatlandırar.

Məsihçilik heç vaxt həyat təhlükəsini aradan qaldırmayıb. Qədim yunanlar Nemesis tanrıçaya inanırdılar. Onlar inanırdılar ki, Nemesis haqsızlıq edən şəxsi dərhal təqib etməyə başlayır və gec-tez onu cəzalandıracaq. Bütün yunan faciələri «Cinayətkar cəzasını alacaq» mövzusunda yazılmışdır. Biz bir həqiqəti bəzən unuduruq: Allah günahları bağışlayır; amma hətta Allah belə, günahın nəticələrini silməyə qadir deyil. Bədəninə qarşı günah işlədən insan, Allah onu bağışlasa da, gec-tez bunun əvəzini sağlamlığı ilə ödəyər. Əgər insan öz doğmalarına qarşı günah işlədərsə, onu bağışlasalar belə, gec-tez onların böyük kədərinə səbəb olar. Azğın həyat yaşayandan sonra düz yola dönən bir adam başqalarına xəbərdarlıq edərək belə demişdi: «Çapıqlar qalır». Böyük məsihçi alimi Origen inanırdı ki, bütün insanlar xilas olsa belə, günahın izləri qalır. Biz bilərəkdən Allahın bağışlamasından sui-istifadə edə bilmərik. Kainatda əxlaq qanunu var. Onu pozan şəxs bağışlana bilər, lakin buna baxmayaraq, nəticələri təhlükəsiz deyil.

Sonda Paul dostlarına xatırladır ki, səxavətli olmaq bəzən yorucu ola bilər, ancaq gələcəyinin qayğısına qalıb yaxşılıq toxumu səpən insan vaxtında biçəcək.

11-18

SON SÖZLƏR (Qalatiyalılara 6:11-18)

Paul, adətən, katibə diktə ilə yazdırdığı məktuba yalnız adını əlavə edirdi. Lakin onun ürəyi qalatiyalılara məhəbbət və qayğı hissi ilə o qədər dolu idi ki, o öz adından daha bir bütöv abzas əlavə edir: «Baxın, sizə öz əlimlə necə böyük hərflərlə yazdım!» Çox güman, bunun üç səbəbi vardı.

1. Ola bilsin, Paul bu abzası ona görə böyük hərflərlə yazıb ki, ona böyük əhəmiyyət verir, sanki onu kursivlə qeyd edir.

2. Paul böyük hərflə ona görə yazmışdı ki, əlində qələm tutmaq vərdişini yadırğamışdı və daha yaxşı yaza bilmirdi.

3. Ola bilsin, Paulun gözləri zəifləmişdi və ya onun görmə qabiliyyətini zəiflədən baş ağrısı var idi. Onun yazısı zəif görən insanı xarakterizə edir.

Paul mətləbə qayıdır. Qalatiyalıları sünnət etməyə təşviq edənlərin bir neçə səbəbi ola bilər:

a) Sünnət olunmaq onları təqiblərdən xilas edərdi. Roma hökuməti yəhudi dinini tanıyır və rəsmi olaraq onun tətbiqinə icazə verirdi. Sünnət yəhudi olmağın təkzibedilməz sübutu idi. Əgər təqib başlasaydı, bəzi insanlar bunu bir növ təhlükəsizlik zəmanəti kimi görə bilərdilər. Sünnət onları həm yəhudilərin nifrətindən, həm də Roma qanununun təqiblərindən qoruyacaqdı.

b) Onlar sünnət olunmaqla və Qanuna riayət etməklə Allahın razılığını qazanacaq bir təəssürat yaratmaq istəyirdilər. Paul isə əmin idi ki, insan öz səyi ilə heç vaxt xilası qazana bilməz. O, yenidən Çarmıxa işarə edir, onları xilas olunmaq cəhdlərini dayandırmağa və onları çox sevən lütfə etibar etməyə çağırır.

c) Qalatiyalıları sünnət olunmağa təşviq edənlər özləri Qanuna əməl etmirdilər. Qanuna heç kim tamlığı ilə riayət etmək gücündə deyil. Lakin onlar qalatiyalıları yəhudilərə çevirməklə öyünmək istəyirdilər. Onlar qalatiyalıları Qanunun quluna çevirərək öz qüdrətlərinin izzətində yaşamaq istəyirdilər. Paul bir daha təkidlə bəyan edir ki, sünnət və sünnətsizlik heç bir əhəmiyyət kəsb etmir. Əhəmiyyətli olan yalnız insana yeni həyata yol açan Məsihə imandır. Paul deyir: «...mən İsanın yara izlərini bədənimdə daşıyıram». Ağa sahibliyini sübut etmək üçün çox vaxt öz qullarına damğa vurdururdu. Çox güman, Paul demək istəyirdi ki, Məsih naminə çəkdiyi işgəncə və iztirablar onun Məsihin xidmətçisi olduğunu sübut edən əlamətlərdir. O, qalatiyalıları imanına tabe olmağa çağırdığı həvari səlahiyyətinə deyil, Məsih naminə aldığı yaralara istinad edir. Paul sanki deyirdi: «Bədənimdə gəzdirdiyim yara və çapıqlar məni mükafatlandıracaq Olanın qarşısında mənə şəhadət edəcək».

Məktubdakı fırtına və gərginlikdən sonra xeyir-dua hökm sürür. Paul inandırır, məzəmmət edir və yalvarırdı, lakin son sözü onun üçün böyük məna kəsb edən LÜTF idi.